Aristoteles stelde al dat de mens een politiek dier is. De hoogste kunst van politiek is de juiste bondgenoten te kiezen en daarmee coalities te vormen om mogelijke rivalen buiten spel te zetten. Als je door de ogen van een primatoloog naar inspraakorganen kijkt, zie je soms groepsprocessen die sterke gelijkenis vertonen met de ‘machtsspelletjes’ in een apenkolonie. Net als apen besteden optimaal functionerende medezeggenschapsraden veel tijd aan de relaties met collega’s, want anders worden ze nooit ‘dierbaar’ en komt er niets terecht van samenwerken. Frederik Smit en Paulette Gadet onderzochten welke lessen we kunnen trekken uit de gelijkenis met de apenrots. Zie hun verslag in MR Magazine, nummer 10, oktober 2007.